اي كسي كه عطاهايت را به منت آلوده نمي كني
اي رحمن و بنده نواز ! كه از خواسته هاي بندگانت خسته نمي شوي
اي مهربان ! كه نسبت به هيچ بنده اي بخل نمي ورزي
الهي ! دستانم تهي است و كوله بارم گناه ، با دستاني تهي و با كوله باري گناه
رو سوي تو كرده ام باشد كه شايد اين حقير روسياه را غرق درياي عفو و رحمتت كني .
الهي ! در تنگناي زندگي ماندن ودر مواجه با كوچكترين مشكل نفسم مرا بر آن مي دارد
كه نيازم را به بنده تو عرضه كنم بنده اي كه همچون من ضعيف و ناتوان است و چشمش به
دستان سخاوتمند توست .
خدايا ! ناگاه با مهر تو از خواب غفلت بيدار شدم با خود گفتم ! وقتي خدايي با عظمت دارم كه
محتاج به كسي نيست و مالك و مقتدر است چگونه رو به سوي نيازمندي همچون خود كنم .
از روي شوق رو به سوي تو كردم و به درگاه تو نياز آوردم .
دانستم كه خواسته ام هر چقدر بزرگ باشد در برابر عظمت و دارائيت بسيار ناچيز است .
الهي ! مي دانم كه لايق محبت تو نيستم اما خدايا ! من اولين و آخرين گناهكاري نيستم كه رو سوي تو
كرده ، مي دانم تو غني از محبتي و من ناچيز گدايي حقير .
الهي ! در اين ماه رمضان كه به من فرصت بندگي دادي تا در درياي مهر تو وجودم را شستشو دهم
و زنگار دل پاك كنم و فقط محبت تو را در دل جاي دهم بسوي تو آمدم و عاجزانه از تو طلب عفو دارم
خدايا ! تو را به پاكان و مقربان درگاهت من نالايق روسياه را درياب كه جز درگاهت جايي و جز تو مهرباني
ندارم .